Sunday, January 24, 2010

Biri bana Gunesi hediye etti...

Tesekkurler Aysegulcum; son yillarda aldigim en guzel armaganlardan biri bu.

GÜN DOĞUYOR
Dili çözülüyor gecelerin..
Gölgeler kaçışıyor derine
Alıp sihrini bilmecelerin:
Gün doğuyor şehrin üzerine.

Korkarak saklanıyor bacalar,
Gün doğuyor şehrin üzerine;
Dalıyorlar günün gözlerine
Gözleri uykulu atmacalar.

Sallıyarak dallarını kavak
Yükseliyor her günkü yerine,
Gün doğuyor şehrin üzerine
Mavi bir ışıkla ağararak.

Gün doğuyor şehrin üzerine,
Renk renk hacimle doluyor her yer.
Bakıyor dağınık yüzlü evler
Hala yanan sokak fenerine.

Toprak kımıldıyor yavaş yavaş,
Gün doğuyor şehrin üzerine,
Bembeyaz gece çiçeklerine
Sabahla düşüyor bir damla yaş.

Ve bir deniz hücumu halinde
Gün doğuyor şehrin üzerine.

Orhan Veli Kanik

1 comment:

KUBİLAY KIZILDENİZLİ said...

Bu arada ben de sizi mimledim.Beni de mimleyen Ayşegülcük oldu:-)
Hadi bakalım ziyaret ediniz beni...