Friday, July 24, 2009

Şiir :o)


cingeneyim ben isinirken colun sicaginda.
ilik ruzgarlar yalar saclarimi koparken bedeninden.

ogrenmis kirpiklerim kisilmayi o firtinada
korusun bebeklerimi diye o tek bir kum tanesinden.

cingeneyim ben uyanirken dogan gunesin kiyisinda
sabahin serinliginde ruyalarimda kayip olmeden.

bu sabahin tazesinde atladigim suyun ortasinda
umurum kalmasin gelecek veyahut gecmisimden.

cingeneyim ben gunun batiminda
atarak gunun yukunu her bir parcasiyla ama uzmeden.

karakalem olurken gun, gecemin son yudumunda
bebeler bile son lokmasini alirdi gorurdum annelerinden.

cingeneyim ben gunun ozel locasinda
son senfoninin son notasina ac hani ki ruhun icinden.

ruhumun aryasinda beklerken aklim son damlada
ve final nefesimi keserdi hep icim hala enduluste rakstayken.




2 comments:

GENÇ OSMAN said...

Çok güzel kuzen hatta harika..Devam et lütfen..Analar ne şairler doğrıyormuş dünya görsün..

KUBİLAY KIZILDENİZLİ said...

Şair geliyor galiba ailemize bir tane daha!